Voortgang in moleculaire geneeskunde

Op 7 augustus 2015 is een vertegenwoordiging van de Stichting PLN afgereisd naar het Mount Sinai ziekenhuis in New York City om daar met dr. R.J. Hajjar (zie foto) te spreken. Kort geleden is hun 4-jarige wetenschappelijk werk gepubliceerd: iPS cellen vanuit huidweefsel maken en deze cellen vervolgens weer te laten differentiëren naar CardioMyocyten (CM).


> Waarom heeft dr. R.J. Hajjar belangstelling voor de arg14-del  ( PLN ) afwijking terwijl het in de VS zeer zeldzaam voorkomt?
Dat komt vooral voort uit zijn belangstelling voor Serca2. Dit is de calciumpomp die vrijwel alle soorten van hartfalen veroorzaakt. Omdat deze afwijking hier direct op ingrijpt, is dit een goede start om ook de andere soorten hartfalen te leren begrijpen.

dr Roger J. Hajjar

AANPAK VAN HET ONDERZOEK

Ze hebben dit onderzoek op 2 manieren aangepakt:

  1. In de iPS cellen hebben ze met moleculaire schaartjes het stukje foutieve DNA eruit geknipt (beide strengen) en daar een correct stuk voor ingezet (beiden met een AAV virale vector*). Vervolgens hebben ze vanuit de iPS cellen CM (CardioMyocyten) gemaakt en die werkten weer correct. Het gehele onderzoek ging in schaaltjes met cellen en dus niet op levende dieren of mensen.
  2. Ook hebben ze uit de iPS cellen met de afwijking CM gemaakt en die met een AAV virale vector* een stukje miRNA** ingebracht dat het juist PLN weer maakte. Omdat het DNA uit 2 strengen bestaat, wordt er dus uit de ene streng al het juiste gemaakt.
RESULTATEN?

Wat er echter gebeurde, is volgens dr. R.J. Hajjar heel bijzonder. Als je door het ingebracht miRNA** meer goed PLN aanmaakt, valt het effect van het foutieve deel weg zonder dat je dat hoeft te onderdrukken. Dit gebeurt dus door overexpressie en, op een of ander wijze, wordt het effect van het foutieve deel teruggeregeld op celniveau.

Ze hebben zo dus 2 manieren gevonden waarop je het kan oplossen. De manier van het knippen en weer inzetten is heel complex (maar wetenschappelijk zeer interessant) omdat je ook zomaar op een verkeerde plek kan knippen en/of inzetten.

* AAV virale vector = Adeno-Associated Virus
** miRNA = niet coderend-RNA

NU EN IN DE TOEKOMST…

Dr. R.J. Hajjar en zijn onderzoeksteam zijn nu met muizen aan het experimenteren. Daar willen ze dan op 3 manieren mee aan de slag:

  1. De AAV virale vector met miRNA voor PLN om overexpressie te veroorzaken.
  2. Met een AAV virale vector, het effect van het foutieve PLN uitschakelen en het goede erin brengen.
  3. Via AAV virale vector eruit knippen en het juiste erin plakken (wetenschappelijk heel interessant maar zeer complex en staat vrij ver weg van toepassen).

Volgend jaar rond dit tijdstip verwacht hij alle data van de muizen af te hebben, wat dan weer meer inzicht geeft in de mogelijkheden.

De vervolgstap waar ze nu aan werken is om het te gaan testen op een groter diermodel. De kostenraming hiervan ligt tussen de 2 en 300 kUSD. De eerste en de tweede optie zouden al redelijk snel (5-10 jaar) tot toepassing kunnen leiden. Wordt vervolgd.

MEER WETEN over lopende PLN-gerelateerde onderzoeken? Blijf op de hoogte via de website van de Stichting PLN.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *